In 1976 had mijn vader schapen.  Ik kreeg een witte en een bruine vacht ervan, ik was toen 29 jaar. Om het te kunnen spinnen, kocht ik mijn eerste spinnewiel en leerde mezelf spinnen. Er werd een kussenhoes van gemaakt.

Van mijn moeder leerde ik breien toen ik 6 jaar was. Zij zette de steken op en ik breide aan een poppensjaal. Ik zie mezelf nog op de sofa zitten met mijn breiwerkje en een keelontsteking.

Spinnen doe ik nog steeds heel graag. Het wassen en kaarden van de wol zijn de wat mindere werkjes voor me. Spinnen op de spintol doe ik graag voor de tv en anders pak ik mijn spinnewiel voor de ontspanning. De wol kaard ik tot mooie batts in diverse kleuren.

Wat ik veel doe is breien. Ik maak sokken, heel veel dekens en omslagdoeken. De sokken zijn voor de verkoop, de andere breisels geef ik weg, ze gaan vaak naar vriendinnen of naar het goede doel.

Wol is een heerlijk materiaal, het is warm en is de basis van mijn grote hobby.

Samen met Thérèse ging ik naar Wollig Landleven in Holtinge in augustus 2019. Daar werd het idee geboren voor de HandwerkVrijplaats. Dit jaar gingen we met de groep naar diverse markten in Drenthe. Het is er gezellig en leerzaam. Je ontmoet veel mensen, doet ideeën en contacten op.

 

Categorieën: Blogpost

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.